نمایشگاه کتاب تهران
بیست و دومین دوره نمایشگاه کتاب در حال برگزاری است و اینبار هم مصلی تهران میزبان خیل عظیم مشتاقان کتاب می باشد، راستش را بخواهید نمایشگاه کتاب را با همه کاستیها و ضعفهایش به چند دلیل دوست دارم، اول اینکه همیشه دیده ام کتاب و کتابخانی باعث شده است اقشار گوناگون جامعه از مذهبی و روحانی گرفته تا سکولار و غیره زیر یک سقف جمع شوند، نوجوانهایی 13، 14 ساله را میبینم که با شوق و ذوق کتابها را ورق می زنند و در مقابل کهنسالانی یا حتی "معلولین حرکتی" را می بینم که به زحمت راه خود را در میان جمعیت باز می کنند، اینها همه در جامعه ای رخ می دهد که می گویند متوسط مطالعه هر فرد در آن به چند دقیقه در سال محدود می شود، (نمی دانم چطور اینهمه تناقض در جامعه ایرانی پدیدار شده، ولی می دانم شاید این یکی از همان خصوصیات منحصر به فردی باشد که ایرانی را هر کجای دنیا و با هر سطحی از زندگی، برای کشورش دلتنگ می کند!!)
در هر حال اگر اشتباه نکنم چند روز پیش وزیر ارشاد طی سخنرانی به مناسبت بازگشایی همین نمایشگاه عنوان کرده اند که متوسط مطالعه هر ایرانی در حال حاضر 20 دقیقه در روز است که اگر این آمار درست باشد، باز هم جای شکرش باقی است که از آنچه فکر می کردیم به مرتب بیشتر است.
دلیل دیگر اینکه برگزاری این نمایشگاه را کاری درست می دانم، کمکی است که به چرخه اقتصادی صنعت نشر در کشور می کند، بسیاری از ناشران، مولفان و مترجمان چشم امیدشان به همین نمایشگاه است و شاید نیمی از درآمد سالانه شان از طریق فروش همین نمایشگاه فراهم شود.
سخن آخر اینکه فکر می کنم انتقال نمایشگاه کتاب از محل قبلی آن به مصلی تهران، تصمیم درستی بوده، به نظر می رسد با وجود پارکینگهای فراوان، ترافیک اطراف نمایشگاه هم بهتر از سابق شده است، ضمن اینکه فضای روحانی مصلی رنگ و بوی فرهنگیتری به نمایشگاه داده است. اگرچه به دلیل واقع شدن محل مصلی در مرز طرح تردد زوج و فرد و عدم اطلاع رسانی (که دیگر برایمان عادت شده!) امثال بنده امروز یکشنبه به دلیل زوج بودن شماره پلاک خودرو شخصیم در خیابانهای اطراف مصلی سرگردان شدم و دست آخر مجبور شدم خودرویم را یک فرسخ دورتر پارک کنم! فکر می کنم اگر مطابق معمول این اواخر از خودرویم استفاده نمی کردم راحتتر بودم.
