بنا به گزارش روزنامه استار (جمعه 28 آگوست 2009)، سازندگان عمده تجهیزات مخابراتی دنیا، بازار مالزی را نشانه رفته اند، بازاری که قرار است 5.5 میلیارد رینگیت طی یکسال خرید تجهیزات مخابراتی داشته باشد، داستان از این قرار است که دولت مالزی قصد دارد به سرعت ضریب نفوذ اینترنت پر سرعت را از مقدار فعلی آن که 26 درصد است به 50 درصد برساند و در این میان فناوریهای دسترسی بیسیم مهمترین ابزار چنین رشد سریعی هستند، دو فناوری WiMAX و LTE (نسل چهارم مخابرات سیار)، کاندیداهای اصلی هستند و البته اپراتورهای بزرگ و دارای شبکه وسیع مانند DiGi، TM یا Maxis طبیعتاً شبکه نسل سوم خود را گسترش خواهند داد و به تدریج به سمت LTE جرکت خواهند کرد و تازه واردها WiMAX را ترجیح می دهند.

این برای شرکتهای سازنده تجهیزات یعنی حجم بزرگی از سفارشات، در حال حاضر گذشته از برند اول بازار که در اختیار اریسکون است، هواوی، آلکاتل نوکیا زیمنس، موتورولا، سیسکو و نورتل هر کدام سهمی از این خریدها را خواهند داشت.

قصد مقایسه نداشتم و اصولاً شرایطی که کشور ما در آن به سر می برد قابل مقایسه با هیچ کجای دنیا نیست، ولی وقتی می بینم اقتصاد آزاد (یا حداقل نسبتاً آزاد) حاکم بر مالزی، در حوزه اینترنت چقدر راحت پیش می رود واقعاً افسوس می خورم، در مالزی تعداد زیادی اپراتور و شرکت مخابراتی در حال رشد و نمو هستند،  و در نهایت مزیت اصلی را مشتری نهایی خواهد برد که انتخابهایش در حال افزایشند و کیفیت محصولی که به او عرضه می شود بهتر می گردد. در مقابل اقتصاد دولتی و غیر رقابتی حاکم بر مخابرات کشورمان، چنان کند به پیش می رود که در مقام عمل باید گفت در حال پسروی است و وقتی هم به حرکت در می آید، تنها چند شرکت نوپا و در حال ظهور را که سعی دارند سرویس بهتری ارائه دهند را زیر چرخ دنده های  خود، خرد و خمیر می کند!