اساساً نباید رابطه ای وجود داشته باشد، ولی من امروز این رابطه را کاملاً احساس کردم، جایی که مجبور شدم جهت تمدید ویزای دانشجوییم برای یک سال آینده، 300 رینگیت بپردازم و علاوه بر این 3 بار مسیر دانشکده کامپیوتر و مرکز IPS و دفتر بین المللل دانشگاه را پای پیاده طی کنم! به تازگی دانشگاه و شاید هم اداره مهاجرت مالزی اخذ ویزا و یا تمدید آن را منوط به اخذ بیمه تکمیلی  و انجام معاینات (برای دانشجویان جدید) کرده است و ظاهراً  گسترش آنفولانزای خوکی نیز در اخذ این تصمیم  شتاب ایجاد کرده است.

با اینکه من پسر خوبی بوده ام و خیلی پیشتر از اینها، حق بیمه تکمیلیم را پرداخت کرده بودم ولی خیلی راحت به من فهماندند (در حالی که از مدت بیمه قبلیم 4 ماه مانده بود) یا حق بیمه را مجدداً برای یک سال پرداخت می کنم و از چهار ماه باقیمانده چشم پوشی می کنم و یا ویزایم را هم به جای یکسال برای 4 ماه تمدید می کنند!

بعد از پرداختن پول زور بود که با این منطق مالایی آشنا شدم، "اصلاً مهم نیست شما قبلاً حق بیمه پرداخت کرده اید و بیمه هستید، مهم این است که موقع درخواست تمدید ویزا دوباره همان حق بیمه را بدهید تا صنعت بیمه مالزی هم نانی بخورد" اگر هم بخواهید از حق خود دفاع کنید و منطق مالایی را رد کنید "جیزتان می کنیم و در حالی که پول کامل ازتان می گیریم و 3 بار هم می بریم و می یاریمتان، ویزایتان را به جای یکسال چند ماهه صادر می کنیم".